ت تابغور واژه‌اى تركى رايج در عصر مغول به معنى ماليات فوق العاده ، ماليات اضافى كه براى مقاصد گوناگون از مردم مىگرفتند . تابيتى - وستا ( Tabiti - Vesta ) الههء آتش و يا جانوران . رب النوع بزرگ سكاها . تاتار نامى كه به بعضى قبايل آسياى مركزى اطلاق شده و شمول آن در طول تاريخ تغيير كرده است . اصلا تاتار نام قبيله‌اى از مغول بوده كه بعد از قرن پنجم ميلادى در مغولستان شرقى و منچورى غربى مستقر شدند . اين قبيله جزء قبايلى بود كه در اوايل قرن سيزدهم ميلادى به سركردگى چنگيز خان به آسياى غربى و اروپاى شرقى تاختند و در شرح كشورگشاييهاى مغول در قرن سيزدهم ميلادى ، مهاجمين فاتح را همه‌جا از چين و . . . به نام تاتار مىخواندند . تاج الاسلام احمد ابن عبد العزيز ابن مازه ، از رؤساى حنيفهء ماوراء النهر و از رجال مشهور خاندان آل برهان . بعد از جنگ قطوان ، كه گور خان قراختايى برادر وى امام حسام الدين را كشت ، بخارا را به البتكين نامى داد و تاج الاسلام را ناظر و مشاور او كرد . تاج الدوله قرن سيزدهم هجرى . از زنان اديب و شاعر . نام اصلى او طاووس خانم و از زنان صيغه‌اى فتحعلى شاه ( 1212 - 1250 ق . ) بود كه بسيار مورد علاقه و توجه وى قرار داشت و از همين‌رو به او لقب تاج الدوله داد . تخت جواهرنشان سلطنتى معروف به تخت طاووس را كه تا پيش از عروسى تاج الدوله تخت خوريد مىگفتند از نخستين شب ازدواج شاه و طاووس خانم ، تخت طاووس ناميدند . وى خارج از حرمخانه شاهى قصر مجللى مخصوص به خود داشت . شاه و شاهزادگان قاجارى هر ساله از روز اول نوروز تا پايان روز سيزدهم عيد مهمان تاج الدوله بودند .